Atina Pire’de yaşamak…

0

Küçük yaşlardan itibaren, imkanlarım elverdiğince dünyayı gezmek için vakit ayırıyorum. Ülkemizde ve dünyadaki bir çok köy, kasaba, şehir görmeye çalışıyorum. Bazen sevdiğim yerlere ikinci, üçüncü kez gitmişliğim de var. Bu kez birkaç ay yaşama hayali ile geldiğim Atina Pire’den yol notlarımı sizlerle paylaşıyorum.

Zaman hızlı geçiyor iki haftayı bitirdim bugün; daha önce defalarca geldiğim bu topraklara beni çeken nedir? Atalarımızdan gelen kan bağı mı? Bulduğum huzur mu? İnsanların her ne koşulda olursa olsun hayattan keyif alarak yaşaması mı? bilmiyorum.

Evimi çok sevdim, ilk ziyaretçim Pire’de yaşayan Ali Bey idi, ikinci ziyaretçim ise Atina’da yaşayan arkadaşım Serkan. Hangi otobüsle nereye giderim, nerede ne yenir, sokak pazarı nerede kurulur gibi birçok bilgi verdiler sağ olsunlar; Serkan ile uygulamalı bir kısa gezi de yaptık.
pire'de yazılarımı yazdığım çalışma alanımPire'de yaşam Serkan ziyaretime geldi.

İlk hafta Paşa Limanındaki evimin etrafını keşfetmekle geçti. Türklerin yoğunlukla yaşadığı Palairo Faliro semtine gittim. Saraylı Muhallebicisinde oturdum, kahve içtim, elmalı kurabiye, baklava yedim. Yeni insanlar kattım yaşamıma; bu ülkeye her gelişimde yüreğimin bir köşesine yeni sevgiler ekledim.
Pire'de kafeterya keyfiPaşa Limanı PireSarayli Muhallebici AtinaAtina'dapastaneler

Hayatta yaşadığımız birçok şeyin tesadüf olmadığına inananlardanım, ne yaşıyorsak mutlaka acı tatlı bir öğretisi vardır. Tıpkı Kostas Papanicolaou ile tanışmamızın da bir sebebi olduğu gibi… İki yabancı olarak oturduğumuz kafeteryada Türkçe konuşmalarımızı duyan Kostas, masamıza çay, kahve, tost, meyve ne varsa ısmarlayınca ‘ne gerek var’ dediğimizde güzel Türkçesi ile ‘memleketten gelmişsiniz, ben yollamıyorum Allah gönderiyor, kabul edin lütfen, param var ama bu güzel anlar olmadıkça neye yarar; yaşamı seviyorum, çok iyi bir gençlik yaşadım, ne yaparsanız yapın her şey yaptığınız gibi size geri döner’ diyecek kadar da güzel yürekli.
Atina'da Kostas AmcaAtina'da yaşayan Türkler

Kostas Papanicolaou’nun Selanik’te doğup büyümesine rağmen düzgün Türkçe konuşması ilgimi çekti, sorduğumda ise ‘anadil unutulur mu? annem öğretti’ dedi. ‘Anadil’ hiç böyle düşünmemiştim, anlamı çok büyük olan bu cevap oldukça duygulu anlar yaşamamı sağladı.

Kostas Amca ile 2016 yılında tanıştık, 1941 yılında doğmuş. Annesi 30 yaşındayken tek evladı olan kızı ile Mudanya’dan, Türkiye’den ayrılmak zorunda kalanlardan. Eşi Türkiye’de öldürülünce Selanik’te yeniden evlenmiş, iki kız çocuğunun ardından evin en küçüğü olarak Kostas Amca dünyaya gelmiş. Daha sonra Pire Limanında işe girip çok uzun yıllar çalıştıktan sonra emekli olmuş. Gittiği birkaç kafeterya, restoran var, bizim tanışmamızda bunlardan birinde gerçekleşti. Telefon numarası vardı bu gelişimde aradım, çok sevindi, buluştuk ve iki günde bir müdavimi olduğu kafeteryada buluşuyoruz; o anlatıyor ben yazıyorum, bunu neden yapıyorum, bilmiyorum…

Evim denize karşı kocaman bir terası olan küçük bir daire. Her sabah uyandığımda kahvemi elime alıp terasa çıkıyorum, yelkenliler, yatlar, martılar, kuşlar karşılıyor beni; plan yapmıyorum, gün nereye götürürse öyle yaşamayı seçtim. Uzun yürüyüşler yapıyorum, şahane restoranlar keşfettim, keşfetmeye devam ediyorum; şehrin her yerini sarıp sarmalayan çiçeklerin fotoğraflarını çekiyorum.
Atina'nın çiçekli balkonlarıAtina'da çiçekli balkonlar
Portakal ağaçları şehrin her yerini sarmış sarmalamış, her yer portakal çiçeği kokuyor.
Atinada portakal ağaçları heryerdeAtina'da portakal çiçekleri zamanı

Apartman komşularımla tanışmaya başladık yavaş yavaş, önce selamlaşmalar sonra sohbet etmeye başladık. Kendimi burada turist gibi hissetmemek çok güzel bir duygu.

Bugün önce Syntagma sonra Plaka semtlerine gittim, şehir o kadar kalabalık ki, her yer turist dolu. Birkaç saat dolaştıktan sonra Pire’ye geri döndüm.
Syntagma AtinaAtina'da yaşamak

Ve adalar, başta Bozcaada olmak üzere beni benden alan, özgürlüğü, sonsuzluğu hissettiren adaları görmeyi, keşfetmeyi, yaşamları paylaşmayı seviyorum. Yunanistan ise adalar cenneti, buradaki birçok adaya gittim, gidemediğim, gidip de çok sevdiklerimi yeniden gezmek istiyorum. Yol nereye götürürse yol notlarımı yazmaya, sizlerle paylaşmaya devam edeceğim…

Paylaş.

Yazar Hakkında

Bir Yorum Yazın